rdamcanvas-overzocht
rdamcanvas-thumb
rdamcanvas-2
rdamcanvas-3

Rotterdam Canvas ‘Maashaven 5-3-1-4’

Mijn voorstel om Rotterdam Zuid een nieuw gezicht te geven door het plaatsen van tekst op metrostation Maashaven en de Maassilo. Deze teksten zijn ontleend uit de plaatselijke rap- en hiphopscene.

Wie goed rondkijkt zal niet ontgaan zijn dat Rotterdam tientallen korte zinnen, teksten en gedichten in de openbare ruimte telt. Teksten van Jules Deelder, Jan Engelman, Andy Warhol en Lucebert pronken op veel gebouwen.
Deze teksten verfraaien, verwonderen en verbazen niet alleen, maar geven vaak, zonder al te veel pretentie, weer waar Rotterdam voor staat. Hoewel dit soort teksten door heel de stad te vinden zijn lijkt Rotterdam Zuid overgeslagen te zijn. Dit terwijl Zuid een heel arsenaal aan getalenteerde woordkunstenaars huisvest.

Het was voor mij al snel duidelijk dat het kunstwerk voor RotterdamCanvas op Zuid zal moeten komen! En waar beter dan op de entree van Rotterdam Zuid; station Maashaven en de Maassilo.
De aankomst op Zuid moet aantrekkelijk gemaakt worden, en wel met de woorden van plaatselijke helden.

In mijn zoektocht naar het karakter van Rotterdam Zuid ontdekte ik dat deze een zeer levendige en karakteristieke rap- en hiphop scene heeft. Veel jongeren op Zuid identificeren zich met het nummer van de vroegere OV-zone; 5314. Dit is terug te vinden in de graffiti op straat en in raps van artiesten als Helderheid, Tuigcommissie, Heinek’n en Black Blood.

Veel van deze artiesten verkondigen een positief geluid binnen de hiphop scene, vormen een grote bron van inspiratie en zijn een goed voorbeeld voor de lokale jeugd.

Hoewel de teksten in dit voorstel open staan voor vrije interpretatie lijkt het ook iets te zeggen over het karakter van Rotterdam. Zinnen als ‘Geen tijd om stil te staan…, ‘het realiseren van dromen’ en ‘roeien met de riemen die we hebben’, kunnen mijns inszien gelezen worden als regelrechte rotterdamse straatpoezie. Het is heel erg op de toekomst gericht maar zal het verleden zeker niet vergeten.

Daarnaast zeggen ze ook iets over de Maassilo; rijk aan geschiedenis maar vooral uitkijkend naar een nieuwe bestemming

Door deze tekst los te koppelen van de muziek wordt het toegankelijk voor een veel groter publiek. De Rotterdammer die niet van rapmuziek houdt zal deze teksten ervaren als poezie.
Op deze manier wordt hopelijk een brug geslagen tussen verschillende (sub)culturen en generaties.

Ook is het een goede manier om jongeren te stimuleren hun dromen na te jagen, creatief te zijn, een voorbeeld te nemen aan anderen en op hun beurt zelf een voorbeeld te worden. De stad hangt vol met schrijvers en dichters maar de werkelijke stadsdichters worden vergeten. Til de straatpoezie naar een nieuw level en geef deze jongens en meisjes de ruimte hun identiteit te tonen. Laat de stad hen iets teruggeven, iets om trots op te zijn!